In memoriam: Henk Rayer

Toevallig kwam ie voorbij gezapt, zondagavond 8 september op L1 TV.  De herhaling van de reportage die de Limburgse zender dit voorjaar uitzond over oud VVV trainer Henk Rayer. Hierin vertelde hij openhartig over zijn voorbije jaren waarin hij nadrukkelijk worstelde met een alcoholprobleem. Half geïnteresseerd bekeek ik de reportage nog een keer totdat het beeld plots stil bleef staan. Dan weet je dat het fout zit en de presentator van L1 bevestigde dat ook. Henk Rayer was die zondagochtend op 63 jarige leeftijd overleden in het ziekenhuis in Venlo. Ik schrok. Verdorie. Had ie toch verloren.

Henk Rayer. Mooie Henk. Ooit de koning van het amateurvoetbal. Succesvol en wereldberoemd in de plaatsen waar ie actief was voor de plaatselijke voetbaltrotsen. Hij behaalde prijzen met o.a. Panningen, Venray en Geldrop en werd zelfs algeheel amateurkampioen van Nederland. Zijn intrede in het betaalde voetbal leek een kwestie van tijd en zijn contract bij VVV, zijn VVV, uiteindelijk logisch.

‘VVV betekend Vinni, Vidi, Vicie’ vertelde hij in Voetbal International destijds nadat hij het onmogelijke had waargemaakt. Terwijl heel Breda zich op 12 juni 1991 opmaakte voor het promotiefeest van NAC, had toenmalig burgemeester Ed Nijpels al een fles champagne leeggedronken. De bierkraan stroomde continu toen NAC met 2-0 voorkwam, na in Venlo de nacompetiewedstrijd met 1-0 van VVV te hebben verloren. Het was uiteindelijk Jay Driessen die voor VVV geschiedenis schreef door tegen alle verwachtingen in dat ene noodzakelijke tegendoelpunt te scoren en een nederlaag toch naar het zoet van een overwinning liet smaken. VVV promoveerde en Henk Rayer zijn CV was weer een stukje mooier geworden. Hij kon daarna zelfs trainer van Roda JC worden, Nol Hendriks had immers al gebeld, maar Henk Rayer bleef VVV trouw.

Hoe anders had een trainerscarriere kunnen verlopen.

Het was een fase in zijn leven waarin het ‘m voor de wind ging blijkbaar. Terwijl zijn zoon Maurice een belangrijke schakel in zijn succeselftal was pronkte hij op een foto met zijn liefdesbaby uit een nieuwe relatie. Henk wist ook op dat vlak hoe je moest scoren.

Maar ook ondervond hij hoe snel het tij kan keren in de voetballerij. Enkele maanden later en vele nederlagen verder stond er in VI plots een heel andere tekst boven zijn foto. ‘Met een formule 3 kar kun je geen formule 1 wedstrijd winnen’ zei hij. Oftewel, VVV was met een veel te lichte selectie de eredivisie in gegaan, om daar vervolgens na een seizoen weer roemloos en kansloos uit te vallen.

Het vervolg is bekend. Na die degradatie kende VVV nog een veelbelovende start maar na verschillende nederlagen schreef  toenmalig VVV manager Wiel Teeuwen ook op zijn beurt geschiedenis door zijn trainer te ruilen met die van Helmond Sport. Goed misschien voor VVV op dat moment, maar toen ik de ruil op teletekst waarnam voelde ik de pijn in de onderbuik van Henk Rayer, want die pijn moet ie toen ongetwijfeld hebben gehad toen. Lang duurde zijn verblijf  niet bij Helmond Sport want amper  4 maanden later kwam er alweer een einde aan de samenwerking en verdween Henk in de anonimiteit. Althans voor mij, ik vernam eigenlijk nooit meer iets van hem.

Op youtube keek ik de wedstrijd NAC-VVV nog eens terug, al komt  Henk echter nauwelijks in beeld.  Heel even zie je hem ‘van achter’ als ie aanvoerder Jos Rutten toespreekt maar verder alleen een uitgebreid verslag van die merkwaardige wedstrijd waarin ook Jeroen Boere nog voor een opstootje zorgt. Ook hij ontviel ons, al in 2007. Veel en veel te vroeg natuurlijk.

Net als Henk Rayer. Ook zijn tijd kwam veel te snel. Hij was blijkbaar nog even succesvol als trainer in Suriname en trainde nog een paar amateurclubs maar de eenzaamheid kreeg vat op ‘m en maakte maar weer eens duidelijk hoe vergankelijk roem eigenlijk is en hoe sterk je moet zijn als die roem uiteindelijk langzaam uit je leven verdwijnt. Daarom vind ik het zo wrang dat in al die kleine persberichtjes over zijn overlijden wel steeds iets staat over zijn alcoholprobleem maar zo weinig over zijn successen.

Ik wil ‘m dan ook vooral herinneren als die Venlose trainer die succesvol was bij die Venlose club. Een Venlose jongen die paste bij VVV en waarvan Wiel Teeuwen als reactie op Henk zijn overlijden terecht zei:

Ik heb zelden zo’n goede trainer gezien.

Rick

1 Response

Leave a Reply